2 - Chelsea (& Jeremy)

Muziek, konijntjes en rood‑witte liefde
Nog maar iets meer dan een half jaar woon ik op de Hordijk, maar het voelt nu al alsof ik hier nooit meer weg ben geweest. Samen met mijn vriend – en voorlopig ook nog met mijn oudere broer – heb ik mijn plekje gevonden op onze Dijk. En dat bevalt uitstekend, want stilzitten… dat is niets voor mij.

Muziek speelt een grote rol in mijn leven. (De eerste kennismaking vanuit het Hordijk Comité verraadde wat dat betreft al het één-en-ander: haar vriend droeg een shirt van Pearl Jam – en laat hij nou ook nog Jeremy heten… (red.))

Ik maak zelf graag muziek, luister eindeloos en pak af en toe het penseel om te schilderen. Creativiteit genoeg dus. En alsof dat nog niet genoeg is, sta ik natuurlijk ook graag in De Kuip. Want ja, Feyenoord… daar hoeven we weinig woorden aan vuil te maken. Hand in hand, kameraden zegt eigenlijk alles.

Konijnen met een liefdesverhaal
Wie bij mij op bezoek komt, kan er niet omheen: de huisdieren. Of beter gezegd… de huisdieren. Ik heb namelijk “iets te veel konijntjes”. Hoe dat zo gekomen is? Tja, een mannetje en een vrouwtje die elkaar al op jonge leeftijd héél leuk vonden – de rest laat zich raden. Het resultaat is in elk geval een vrolijke boel.

Halloween als hoogtepunt
Als het gaat om mijn mooiste herinnering aan de Hordijk hoef ik niet lang na te denken. De Halloweenviering van vorig jaar (zie hier) steekt er met kop en schouders bovenuit. De gezelligheid, de saamhorigheid en samen iets neerzetten voor de hele Dijk: precies dát is wat de Hordijk voor mij zo bijzonder maakt.

En dat is ook meteen mijn antwoord op de vraag waarom het hier zo fijn wonen is: heb je hulp nodig, dan staat er altijd wel iemand voor je klaar. Een mooier compliment aan onze Dijk kan ik bijna niet geven.

Pasta, sushi en Italië
Wat je mij kunt voorschotelen? Alles met pasta: spaghetti, macaroni, fusilli – als het maar Italiaans aandoet. Sushi doet het trouwens ook altijd goed. Niet zo gek dus dat Italië mijn favoriete vakantieland is: mooi, sfeervol en vooral… heerlijk eten. En als ik dan toch iets mocht wensen? Dan zou ik graag Italiaans willen spreken. Dat past er natuurlijk perfect bij.

Zingen, kinderen en een guilty pleasure
Volgens anderen kan ik goed zingen – en dat laten we graag zo 😉. Daarnaast ben ik erg goed met kinderen. Geen verrassing, want ik werk als kleuterjuf. En ja, daar hoort soms ook een muzikale guilty pleasure bij. Alles van K3 wordt zonder schaamte meegezongen. Sterker nog: ik ga zelfs naar het K3 The Originals‑concert!  (Respect… 😄(red.)

Tot slot
Mijn favoriete rare woord? Voedselen. Ooit als grapje bedacht, maar inmiddels onmisbaar in mijn vocabulaire.